Münih'te doğal gaz kullanan tüketiciler artan fiyatlarla karşı karşıya. Orta Doğu'daki savaşın enerji piyasasına etkisiyle yeni müşterilere sunulan doğal gaz tarifeleri yaklaşık üç buçuk yılın en yüksek seviyesine çıktı. Ancak Münih'teki tüketiciler, Almanya ortalamasına kıyasla daha uygun fiyatlı seçeneklere ulaşabiliyor.
Tüketici portalı Finanztip'in 18 Ağustos Salı günü açıkladığı verilere göre Almanya genelinde doğal gazın kilovatsaat fiyatı ortalama 11,56 Cent seviyesine ulaştı. Bu rakam, İran savaşının başlamasından önceki şubat ayına göre yüzde 23'lük artış anlamına geliyor.
Hesaplamalar yıllık 15 bin kilovatsaatlik tüketim üzerinden yapıldı. Verivox verilerine dayanılarak yapılan hesaplamalara göre Münih'te ise uygun tarifeler kilovatsaat başına 10,14 Cent'ten başlıyor.
Fiyat farkı yılda yüzlerce Euroya ulaşıyor
Finanztip'in hesabına göre kilovatsaat fiyatındaki yalnızca 2 Cent'lik artış, yüksek tüketimli hanelere yılda 300 Euro ek maliyet getiriyor. Bu nedenle mevcut koşullarda tarifeleri karşılaştırmak tüketiciler açısından daha önemli hale geldi.
Fark özellikle temel tedarik tarifesinde dikkat çekiyor. Kendi doğal gaz tarifesini seçmeyen tüketiciler otomatik olarak bu kapsama giriyor. Verivox'a göre Münih'te örnek alınan tüketim miktarında temel tedarik tarifesinin fiyatı yaklaşık 12,5 Cent/kWh seviyesinde bulunuyor.
Finanztip, Verivox veya Check24 gibi karşılaştırma portallarının kullanılması genel olarak avantaj sağlayabiliyor. Enerji şirketleri, karşılaştırma platformlarında oluşan rekabet nedeniyle yeni müşterilere yüksek tutarlı tek seferlik indirimler sunuyor. Bu nedenle yeni müşterilerin ödediği efektif fiyat çoğu zaman mevcut müşterilerden daha düşük oluyor.
Karşılaştırma portalları toplam maliyetleri ve bonusları hesaba katarak teklifleri kilovatsaat başına tek bir fiyat üzerinden karşılaştırılabilir hale getiriyor.
Sözleşme bittikten sonra yeni tarife avantaj sağlayabilir
Tüketim yükseldikçe kilovatsaat başına ödenen fiyat genellikle düşüyor. Yeni bir sözleşme yapıldığında çoğunlukla 12 ila 24 aylık sözleşme süresi kabul ediliyor ve belirlenen fiyat bu dönem boyunca geçerli oluyor.
Fiyat garantisinin sona ermesinden sonra tarife değişikliğine gidilmesi tavsiye ediliyor. Bunun iki temel nedeni bulunuyor: Fiyat sabitleme süresi bittikten sonra zam riski ortaya çıkıyor ve yeni müşteri olarak alınan tek seferlik değişim bonusunun etkisi ortadan kalkıyor.
Bununla birlikte mevcut enerji şirketinin sunduğu devam teklifi de cazip olabiliyor. Ayrıca en düşük fiyatı veren şirketin her zaman en iyi seçenek olmadığına dikkat çekiliyor. 2022 ve 2023 yıllarındaki enerji krizi sırasında bazı küçük enerji şirketleri, tedariklerini yeterince güvence altına alamadıkları için müşterilerine hizmet vermeyi bırakmak zorunda kalmıştı.
Doğal gaz tarifesini doğrudan seçme hakkı ise yalnızca ev sahiplerine ait. Kiracılar kendi tarifelerini belirleyemiyor ancak ev sahibinin piyasa koşullarına uygun bir sözleşme yapmasını talep etme hakkına sahip.
Mevcut jeopolitik ortamda fiyat garantili sözleşmeler tüketiciler açısından bir güvence oluşturuyor. Tüketicilerin her fiyat artışında özel fesih hakkı bulunuyor. Ancak kriz döneminde piyasadaki bütün tekliflerin pahalı hale gelmesi durumunda bu hak tüketiciye fazla avantaj sağlamayabiliyor.